De naamwoordstijl, een stijlkwestie

Als schrijvers zelfstandige naamwoorden gebruiken in plaats van werkwoorden ontstaat de naamwoordstijl. Deze stijl is kenmerkend voor ambtelijk en wetenschappelijk taalgebruik. Vaak wordt het gezien als zakelijk, droog en saai.

Lezers vinden de naamwoordstijl vaak niet prettig. Het haalt de actie uit je tekst. De naamwoordzinnen zijn bovendien moeilijker te begrijpen. De constructie is moeilijker en de zinnen worden ook vaak langer.

Soms kan het wél zinvol zijn om juist naamwoordzinnen te gebruiken. Als de schrijver bewust onpersoonlijk wil zijn. Of gewoon ter afwisseling van persoonlijke stukken tekst.

Voorbeelden van naamwoordstijlen:

Morgen vindt de beoordeling van de juf plaats. (naamwoordstijl)

Morgen beoordelen we de juf. (werkwoordstijl)

Het repareren van het dak gebeurt door de dakdekker. (naamwoordstijl)

De dakdekker repareert het dak. (werkwoordstijl)

De aanwezigheid van teken vormt een belemmering voor het betreden van het bos. (naamwoordstijl)

De aanwezigheid van teken belemmert het betreden van het bos. (werkwoordstijl)

Het is niet altijd fout om de naamwoordstijl te gebruiken, maar probeer dit niet te vaak te doen. Want wat heb je eraan als je lezers afhaken of je niet begrijpen?

0 antwoorden